Historia skautingu i harcerstwa

Robert-Baden-PowellZa założyciela skautingu uznaje się Roberta Baden-Powella (ur. 22 lutego 1857r. w Londynie, zm. 8 stycznia 1941 w Nyerii w Kenii, przedstawiony na zdjęciu). Zebrał on pewną grupę chłopców, chcąc wyrwać ich z zatłoczonych miast i nastawić ich na patriotyzm. Swoje spostrzeżenia podczas pracy z nimi zapisał w książce “Scouting for boys”. Następnie zorganizował obóz doświadczalny na wyspie Brownsea. Wkrótce jego książką zainteresowały się organizacje młodzieżowe, przez co tworzony przez niego ruch stał się jeszcze popularniejszy. Po niedługim okresie organizacja skautowa liczyła 100 tys. członków.

    Według Bi-Pi skauting powinien być szkołą wychowania obywatelskiego w kontakcie z przyrodą, powinien uzupełniać naturalne luki wychowania szkolnego przez rozwijanie charakteru, zdrowia i sprawności jednostki oraz jej wartości społecznej w codziennej służbie.
    Baden-Powell planował stworzyć też ruch skautek-dziewcząt. Został założony w 1909r., jednak ponieważ Bi-Pi twierdził, że organizacje kobiece powinna założyć kobieta, zwrócił się w 1910 roku o pomoc swoją siostrę. Później dołączyła do niej żona generała, Lady Olave Baden-Powell.
    Rozwój skautingu okazał się być zaskakujący. Już w 1922r. liczba skautów przekroczyła 1 mln w 32 krajach, natomiast w 1939r. było już ich 3,3 mln.
 malkowscy

    Geneza ruchu skautowego w Polsce sięga 1909r., kiedy to na polskie tereny przeniknęły wiadomości o rozwijającym się w Wielkiej Brytanii Ruchu Skautowym. Ważną osobą dla polskiego skautingu był Andrzej Małkowski (na zdjęciu wraz z małżonką). W 1910r. dostał on karę – przetłumaczenie podręcznika “Scouting for boys”. Po jej przeczytaniu, naszła go myśl, by coś podobnego zorganizować w Polsce. To głównie dzięki niemu skauting zaczął się w szybkim tempie popularyzować na biało-czerwonych ziemiach. W 1912r., w książce “Harce młodzieży Polskiej” po raz pierwszy użyto nazwy “harcerz” zamiast “skaut” czy “drużyna harcerska” zamiast “pluton”. W tym samym roku wprowadzono kształt Krzyża Harcerskiego oraz odbyły się pierwsze obozy harcerskie. W Warszawie działało już 12 drużyn, podobnie w innych dużych miastach.
    Niedługo później harcerstwo objęło swym zasięgiem całą Polskę. Rozdzielały się stare oraz formowały się nowe organizacje harcerskie. Gdy Polska podporządkowała się Związkowi Socjalistycznych Republik Radzieckich, jedyną legalnie działającą organizacją harcerską został Związek Harcerstwa Polskiego podporządkowany Polsce Ludowej. Po 1989r. ZHP odzyskało samodzielność, a inne organizacje harcerskie mogły przestać działać tylko w ukryciu.
Opracował ćwik Filip Kobus