Symbolika Wędrowniczej Watry

Ognisko – symbol ciepła, bliskości, więzi, domu, rodziny, wiedzy, energii. Ułożone w sposób skautowy, z którego wychodzą trzy płomienie – symbol dążenia ku doskonałości.

Najmniejszy płomień Watry to “siła ciała”- wędrówka to wysiłek fizyczny, który hartuje i wyrabia silną wolę. Wędrownik przekracza też granice swoich możliwości fizycznych – wszak w zdrowym ciele zdrowy duch.

Środkowy płomień to “siła rozumu”- wędrowniczy szlak to także wędrówka po różnych dziedzinach wiedzy i zainteresowań – wędrownik jest ciekawy świata i chce o nim wiedzieć jak najwięcej.

Najwyższy płomień to “siła ducha”- prawdziwym wędrownikiem jest bowiem ten który wyznaje i realizuje najwyższe uniwersalne wartości i bezkompromisowo ich broni. Wszystkie one są zawarte w Prawie i Przyrzeczeniu Harcerskim a także w Kodeksie Wędrowniczym. Są one dla wędrownika fundamentami w budowaniu nienagannej moralnie postawy.

Polana ogniska – ułożone w gwiazdę tradycyjnym skautowym sposobem na długotrwałe palenie oznaczają zasady – elementy wędrowniczej pracy.

 

Pierwsze polano symbolizuje służbę. Wędrownik nie zamyka się w swoim środowisku, wychodzi w świat i szuka miejsc gdzie mógłby być pożyteczny, gdzie swoją energię mógłby wykorzystać na pomoc innym.

Drugie polano to “szukanie miejsca w społeczeństwie”- wędrownik to nie tylko    harcerz ale także dobry uczeń, student, pracownik, mąż czy żona. Wędrownictwo ma przygotowywać do życia w normalnym świecie- do samorealizowania się poza harcerstwem. Wędrownictwo jest drogą a nie celem.

Trzecie polano Watry jest symbolem samodoskonalenia się- wędrownik jest już na tyle dojrzały, że potrafi podjąć samodzielnie pracę nad tym by być coraz lepszym. Wyznacza sobie kolejne granice własnych możliwości i dąży do ich przekraczania. Nigdy nie spocznie w dążeniu do ideału i wie, że sama droga do niego czyni go coraz lepszym.